21 november 2019

Afscheid nemen bestaat niet

Inderdaad, dit is de titel van een lied van Marco Borsato. Maar dat lied is niet waar ik vandaag over schrijf. Integendeel zou ik zeggen. En misschien toch ook wel. Maar in het leven zijn er situaties waarin je afscheid nemen moet. Maar doe je dat wel echt? Ik probeer hier vandaag voor mezelf een antwoord te vinden op de vraag of afscheid nemen bestaat.

Zoveel vormen van afscheid

Er zijn natuurlijk heel veel vormen van afscheid nemen. Je kunt afscheid nemen van iemand omdat hij of zij op vakantie gaat. Dan kan je er ook wel vanuit gaan dat die persoon ook weer terugkomt. Je kunt afscheid nemen van iemand die je vermoedelijk niet meer zal zien maar online nog wel tegen komt omdat je bijvoorbeeld gaat verhuizen. Maar je kunt ook afscheid moeten nemen van iemand omdat hij of zij overleden is. En dan kan je natuurlijk ook nog afscheid moeten nemen van situaties die zich in je leven voordoen.

afscheid
Afbeelding van S. Hermann & F. Richter via Pixabay

Afscheid nemen

Wanneer je afscheid moet nemen van een dierbare, zoals ik onlangs van mijn lieve oma, doet dat pijn. Natuurlijk doet het pijn, want je hebt van iemand gehouden. En houdt misschien nog steeds van alles wat die persoon je gegeven heeft. Dus ja, dan doet het pijn. En dan mag het ook pijn doen. Alleen moet de pijn om het verlies je leven niet gaan overheersen. Misschien dat daarom het definitieve moment van afscheid, de uitvaart, vaak zo belangrijk is. Ik merk dat zelf in elk geval wel. Hoeveel pijn het mij ook, nog steeds wel, doet dat mijn oma er niet meer is, het moment van haar uitvaart was voor mij wel heel belangrijk. Belangrijk omdat ik op dat moment echt bewust afscheid van haar heb kunnen nemen.

Doordat we voorafgaand aan de uitvaart als familie zelf de kist hebben mogen sluiten en oma hebben mogen begeleiden naar de rouwauto, had ik het gevoel haar de laatste eer te geven die zij ook verdiende. Natuurlijk, dat zullen professionele uitvaartverzorgers waarschijnlijk ook doen, maar het gaf voor mij wel een extra dimensie aan de uitvaart van oma dat we dit zelf deden. Bovendien vond ik het bijzonder om eens mee te maken wat er nou eigenlijk gebeurt voordat iemand de auto in gaat voor een laatste rit.

Niet alleen een overlijden…

Tja en toen kwam natuurlijk toch echt het definitieve moment van afscheid nemen. Een moment waar niemand natuurlijk naar uitkijkt, maar wat onlosmakelijk met het leven verbonden is. Het moment zelf was overigens echt heel mooi. Mooi, waardig en ik denk ook zoals oma het gewild zou hebben.

Maar een overlijden is natuurlijk niet de enige vorm van afscheid nemen die het leven kent. Je kunt bijvoorbeeld afscheid nemen van je werk, je huis, je woonplaats. Maar ook van dromen. Zoals ik ook afscheid moet nemen van een droom. En dat zeg ik weliswaar misschien heel makkelijk, maar dat is het echt niet. Daarover schrijf ik nog wel eens een keer in een ander artikel. Hoe ik afscheid ga nemen van die droom? Ik weet het niet. Ik weet in elk geval dat ik mijn vrouw, familie en vrienden om me heen heb die er voor me zijn. Bovendien heb ik ook mensen binnen het Apostolisch Genootschap waar ik met mijn verhaal terecht kan. En natuurlijk is er ook de professionele wereld waar ik terecht kan voor hulp. En die ik overigens ook krijg. Maar het is aan mij om ook mijn gevoelens en emoties te uitten, wat ik dan wel weer behoorlijk lastig vind.

10 thoughts on “Afscheid nemen bestaat niet

  1. Heel veel sterkte bij het verwerken. Het lied is wel toepasselijk, omdat je wel afscheid neemt, maar degene toch altijd in je hart blijft en dus bij je is. Je oma was je dierbaar zo te lezen. Ik hoop dat je het een plekje kunt geven!

  2. Moeilijk onderwerp (voor mij), want ik heb vorig jaar mijn moeder verloren. Onverwacht en binnen een onvoorstelbaar korte tijd. Ik heb erna veel steun gehad aan enkele boeken die ik aangeraden kreeg. Een ding wat mij is bijgebleven is dat veel mensen het hebben over ‘rouwverwerking’ en dat ik dat een ontzettend rotwoord vind. Want het impliceert dat het op een gegeven moment is ‘afgelopen’ of ‘verwerkt’ dat rouwen en dat is gewoon onzin. Er zit een gat in mijn hart wat niet meer wordt opgevuld, maar waar ik mee leer omgaan. Ooit.
    Rory onlangs geplaatst…I see you rollin’ with your pure chocolate locks of hairMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.