Een bindend verhaal

Zo luidt de aanhef boven de weekbrief voor deze week. Maar wat is nou een bindend verhaal? In de weekbrief wordt een Bijbelverhaal verteld waarin een voorbeeld van re-ligare duidelijk wordt. Oftewel een voorbeeld van opnieuw verbinden. In het verhaal over Jozef gaat het uiteindelijk over het werkelijkheid worden van een droom en het verbinden door vergeven. Dit verhaal op zich verbindt ook drie verschillende religies omdat in zowel het Oude en het Nieuwe testament en in de Koran dit verhaal geschreven staat. Maar hoe kan ik zelf zorgen voor een bindend verhaal in mijn eigen omgeving?

Lees “Een bindend verhaal” verder

Dysthymie, wat is het?

Dysthymie of ook wel een dysthyme stoornis. Wat is dat nou precies? Hoe ontstaat het, is het te herkennen? Ik ga vandaag dieper op deze stoornis in en probeer je daar wat uitleg over te geven. En waarom? Tja, omdat ik onder andere vind dat psychische aandoeningen gewoon uit de taboe sfeer moeten komen.

Lees “Dysthymie, wat is het?” verder

Licht in de duisternis

Kerst is een periode waarin het buiten al vroeg donker is. En het laat licht wordt. Mede daarom zie je veel verlichting op straat. Huizen worden versierd, soms met één simpele lichtslang in een boompje, bij andere huizen wordt een complete voorgevel van een woning versierd. Zelf ben ik nooit zo van de kerstversiering geweest. Ik vind het leuk om naar te kijken hoor, maar bij mezelf vind ik dat niet zo heel erg nodig. Maar wat voor verlichting ben ik zoal tegen gekomen wat ik leuk vond? Welke verlichting brengt voor mij licht in de duisternis?

Lees “Licht in de duisternis” verder

Wie ben ik #2: trots

Vandaag een positief onderwerp in de rubriek waarin ik je over mijzelf vertel. Een artikel waarin ik je vertel waar ik trots op ben. En nee, het gaat niet alleen over Bjarne, die natuurlijk wel mijn grote trots is. Dat zal wel bekend zijn, dus nee, ik wil toch ook wat meer op andere dingen ingaan die mij trots maken. Lees je mee?

Bjarne Tim

Ik ga dan toch even kort beginnen met Bjarne. Want ja, wat ben ik ongelofelijk trots dat hij deel uitmaakt van ons leven. Alles wat men zegt over kinderen is toch echt wel waar. Ze verrijken je leven. De leuke momenten zijn natuurlijk geweldig, maar ik vind het stiekem ook leuk om te zien dat het soms toch ook wel lastig is om mama te zijn. De momenten dat Bjarne bijvoorbeeld midden in een winkel gaat liggen omdat hij het niet eens is met wat wij willen. Ja, sorry, maar ik ga dan dus niet aan hem trekken, ik laat hem liggen, loop weg en ga achter een schap of iets dergelijks staan zodat ik hem kan zien, maar hij mij niet. Dan komt hij echt vanzelf weer naar me toe en luistert. Ik kan natuurlijk ook die reclame van vroeger eens proberen…

Gedichten

Iets waar ik ook heel trots op ben, is mijn talent om te kunnen dichten. Hier kwam ik achter toen ik 11 was, of misschien was ik net twaalf, dat weet ik niet helemaal zeker meer. Maar volgens mij schreef ik nog voor mijn verjaardag, vlak na het overlijden van mijn lievelingsopa. Ik schreef toen mijn allereerste gedicht. Jarenlang heb ik vervolgens geschreven en er nooit wat mee gedaan. Door mijn negatief denken durfde ik de gedichten nooit aan iemand te laten lezen. Hoe het uiteindelijk gebeurde weet ik niet meer precies, maar op een gegeven moment liet ik dit gedicht lezen en de lezer keek mij aan met tranen in de ogen. En daar gingen mijn gedachten weer: “Dat kan toch nooit door mijn gedicht komen?” Maar dat kwam het wel. Veel van mijn emoties gaf ik vervolgens een podium in de vorm van een gedicht. Zo kon ik omgaan met angst, onzekerheid, pijn, verdriet. Maar ook met al het moois rondom de zwangerschap van Bjarne.

jij
Dit was het eerste gedicht dat ik schreef

Bundels

En natuurlijk ben ik super, super trots op de twee gedichtenbundels die ik heb uitgebracht. Trots erop dat iemand mijn gedichten goed genoeg vond om ze in een bundel uit te brengen, trots dat de bundel door mensen gekocht is, trots op de reacties erop. Maar vooral trots op mezelf omdat ik uiteindelijk toch echt de eerste stap heb genomen om de gedichten naar een uitgever te sturen. Gedichten die voor mij zo persoonlijk waren soms. Die ik geschreven heb op zulke moeilijke momenten in het leven. En die me ook zeker hebben geholpen om om te gaan met die perioden. Het aantal bundels staat inmiddels op twee: Hoop, geloof & liefde en Verwachting, lesbisch ouderschap en onvoorwaardelijke liefde. Een derde bundel of niet boek ligt nog niet in de planning, maar wie weet…

Mezelf

Ja, ik ben ook trots op mezelf. Op het feit dat ik hulp heb gevraagd op het moment dat ik dat nodig had. Op het feit dat ik een coördinerende taak op me heb genomen binnen het Apostolisch Genootschap, terwijl ik stiekem dacht dat ik dat toch niet zou kunnen. Natuurlijk zijn er daarin leerpunten voor mij, maar daar kan ik dan weer aan werken en dat geeft weer vertrouwen in de toekomst. Trots op het feit dat ik moeilijke gebeurtenissen in mijn leven een plekje heb weten te geven en dat ik daar nu mee kan leven. Denk bijvoorbeeld aan het overlijden van mijn opa’s en overgrootoma, maar ook de ziekte periode van mijn vader en mijn eigen worsteling met mijn gevoelens.

Lees ook:

Waar ben jij trots op? Ik ben benieuwd naar je reactie.

Persoonlijk: Patricia

Vandaag een nieuwe serie op mijn blog. Ik heb besloten om wekelijks iets over mezelf te gaan vertellen wat je misschien wel, maar misschien ook nog niet wist van mij. Voor wie mij niet kent, of wie mij nog eens opnieuw wil leren kennen, begin ik vandaag maar heel algemeen. Ik ben Patricia. Vandaag lees je dus “enkel” in dit artikel wie ik ben en wat ik in het dagelijks leven doe. In de komende weken leer je meer over eigenschappen van mij en geef ik me figuurlijk gezien week bij week een beetje meer bloot.

Patricia

Goed, ik ben dus Patricia. Ik ben op 4 juni 1983 geboren in Assen in het ziekenhuis. Die dag was het heel mooi weer (weet ik van horen zeggen). Een uitzondering, want vanaf mijn eerste tot mijn negende verjaardag heeft het alleen maar geregend. Toen ik tien werd was het weer super mooi weer en van mijn elfde tot mijn negentiende was het weer regen. En verder kan je het patroon van het weer waarschijnlijk wel raden. Ik ben de oudste van drie dochters van mijn ouders. Mijn zusjes zijn twee en vijf jaar jonger dan ik.

Hobby’s

Ja, natuurlijk heb ik hobby’s. Wie heeft dat niet zou ik bijna zeggen? Ik denk dat iedereen wel een hobby heeft. Mijn hobby’s zijn muziek, schrijven en wandelen. Die laatste klinkt misschien heel raar als je weet dat ik een krantenwijk heb en bij de Post werk. Immers, dan wandel ik toch ook? Ja en nee. Ik ben dan aan het werk natuurlijk en dan is het toch anders om te wandelen dan wanneer ik gewoon lekker kan wandelen en in de natuur om me heen zou kunnen kijken naar al het moois dat er te zien is. Dus dat is dan een hele andere manier van wandelen dan wanneer ik aan het werk ben.

compassie

Wat betreft muziek, ik zing heel graag en luister ook heel veel naar muziek. Maar vorig jaar vertelde ik je in een artikel ook dat ik een eigen nummer had geschreven voor Bjarne. Een nummer waar ik nog steeds heel erg trots op ben. En het schrijven dat mag voor zich spreken, daar heb ik het ook vaker over gehad op mijn blog. Zo heb ik bijvoorbeeld twee gedichtenbundels uitgebracht en heb ik uiteraard mijn blog waar ik super trots op ben.

Volgende week meer

Ja, volgende week vertel ik je weer wat anders over mijzelf. Deze week was het nog wel wat algemeen misschien en het zou nogmaals heel goed kunnen dat je bepaalde dingen of alles misschien al wel wist. Maar vanaf volgende week ga ik meer in op dingen die je misschien nog niet van mij weet.

Waarover zou jij in deze persoonlijke rubriek willen lezen? Kortom, waarover zou ik het moeten hebben? Ik ben benieuwd naar je reactie.