Dat er steeds vrede is

Dat er steeds vrede is

Vrede. Het is en blijft een verlangen van vele mensen op deze wereld. En toch lukt het niet om wereldvrede te bewerkstelligen. Maar waarom dan niet? Want als velen toch hetzelfde willen, wat maakt dan dat die vrede er nog steeds niet is? En wat kan ik doen om die vrede in elk geval in mijn omgeving te bewaken?

Lang geleden

Vrede is iets waar natuurlijk al eeuwen naar gestreefd en over gedroomd wordt. Wie verlangt er immers niet naar vrede? In alle kerkelijke boeken zal worden gesproken over vrede. Ik zeg bewust zal, want ik heb ze niet allemaal gelezen, dus met zekerheid kan ik dat niet zeggen. Maar volgens mij komt vrede toch echt overal wel voor. In elk geval wordt er al sinds mensenheugenis gewerkt aan vrede.

Vrede begint…

bij jezelf. Ja, die kon je natuurlijk wel afmaken. Maar wat als je even geen vrede hebt met jezelf? Hoe zorg je dan dat je weer vrede ervaart voor en met jezelf? Dat is soms lastig. Ik kan dat gevoel van vrede met mezelf vaak terugvinden door iets echt voor mezelf te gaan doen. Bijvoorbeeld door te gaan wandelen of hardlopen. Even het verstand op 0 en gewoon erop uit gaan. Of ik ga op de bank zitten met wat te drinken en lees een tijdschrift. Niet zomaar een Margriet of Libelle ofzo, maar echt een magazine waar artikelen instaan die me aanspreken en die passen bij mijn interesses. Dat kan de Stroom of het gratis magazine Vandaag zijn, beide van het Apostolisch Genootschap, maar ook de Runnersworld lees ik dan heel graag.

vrede

Kiezen voor vrede

Maar ook in mijn omgeving probeer ik altijd weer te werken aan en te kiezen voor vrede. Proberen want ik kan het wel willen maar kan het natuurlijk ook niet alleen. Alleen als ik het niet probeer… dan komt er nooit vrede. En dus streef ik naar zo min mogelijk ruzie en onenigheid en is die er wel, dan probeer ik er weer uit te komen op een normale manier. Geweld gebruiken doe ik sowieso niet, dat past niet bij me. Nou ja, het enige geweld dat ik soms gebruik is wanneer ik een pot niet open krijg ofzo, maar in principe gebruik ik geen geweld. Zeker niet naar mensen.

Dat er steeds vrede is

Ook mijn wens is voor mezelf, maar ook zeker voor jou als lezer van mijn artikelen, dat er steeds vrede is. Waar je ook bent, wat je ook doet. Dat er vrede in je leven mag zijn en dat zorgt dan misschien uiteindelijk wel voor een kettingreactie waardoor misschien ooit die wereldvrede een beetje dichterbij komt.

Dit artikel is geïnspireerd op weekbrief 41 van het Apostolisch Genootschap, geschreven door B. Wiegman

De uitgelichte afbeelding bij dit artikel is afkomstig van Shutterstock.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Lees vorig bericht:
verhaal
Een bindend verhaal

Zo luidt de aanhef boven de weekbrief voor deze week. Maar wat is nou een bindend verhaal? In de weekbrief...

Sluiten