… en er was licht

… en er was licht

Tja ik betrap mezelf er vaak toch wel op dat ik dit zeg als ik bijvoorbeeld in een donkere ruimte een lamp aan maak. Dan meestal onbewust, zonder na te denken over wat ik nou eigenlijk zeg, zonder een betekenis aan de woorden te geven. Maar soms is er ook echt een behoefte aan licht. Zo’n moment dat je uiteindelijk met een diepe zucht kunt zeggen “en er was licht”.

Licht na het donker

Het kan soms heel fijn zijn om na een donkere periode in je leven het licht weer te zien. Te beseffen dat het goed is dat je er bent. Door dag in dag uit te merken dat je geniet van grote, maar soms ook kleine dingen. Dat ik bijvoorbeeld er blij van wordt als ik iemand in mijn post wijk blij heb kunnen maken met een paar elastieken. Gewoon simpele stomme bruine elastieken, maar de dankbaarheid van de meneer die ze kreeg was zo geweldig. Dat zijn dan van die kleine lichtpuntjes die mijn werk, ook in de sneeuw en regen, leuk maken.

Licht in het donker

Maar ook als het even donker is in het leven is het fijn om kleine lichtpuntjes te hebben. Dingen waar je naar uit kunt kijken, een knipoog van iemand, een arm om je schouder van een vriend. Of een bloemetje van Bjarne bijvoorbeeld “want daar word je vrolijk van als ik je een bloem geef.” Het zijn van die hele kleine dingen die soms een groot verschil kunnen maken.

Licht in het licht

Maar moet je dan altijd lichtpuntjes hebben alleen als het donker is in je leven? Nee natuurlijk niet zou ik bijna willen zeggen! Het is ook gewoon fijn als je merkt dat het goed gaat. Als je merkt dat je goed in je vel zit. Als je kunt genieten van die zonnestralen die tussen de (sneeuw)buien door op je gezicht prikkelen. Ook al kleuren ze je huid nog niet (misschien ook wel goed) het is gewoon fijn om dan iets van warmte te merken. Of te zien hoe je kind geniet wanneer hij ontdekt dat het gesneeuwd heeft. Heel eerlijk? Van de aanblik van verse sneeuw word ik dan weer niet zo gelukkig, maar de blijheid van een kind maakt dat dan weer wel. Helaas voor Bjarne heeft hij nog geen sneeuwpop kunnen maken deze winter, maar van mij hoeft dat ook niet haha. Of ik moet vrij zijn en niet naar buiten hoeven, dan mag hij bouwen wat hij wil, zodra de sneeuw maar weg is als ik weer moet gaan werken. Alhoewel…. zon op sneeuw geeft vaak nog meer licht, waardoor ik dan waarschijnlijk zou zeggen…

…en er was licht. Wat zijn voor jou kleine lichtpuntjes?

Dit artikel is geïnspireerd op de weekbrief van het Apostolisch Genootschap voor zondag 4 februari 2018 geschreven door B. Wiegman.

Comments

comments

16 gedachten over “… en er was licht

  1. Mijn lichtpuntje is meestal het moment dat ik in de zetel plof en even onze haard aansteek.. Letterlijk ‘licht’ in onze woonkamer, maar ook een ideal moment om even in de vlammen te kijken en heerlijk te ontspannen na een harde werkdag!

  2. Inderdaad, er hoeft niet alleen licht te komen als je in een donkere periode zit. Voor mij zijn lichtpuntjes op dit moment contact met mensen. Mijn nichtjes uit de Molukken die me bellen en daarmee laten zien dat ze aan me denken. Een vriendin die spontaan een berichtje stuurt om koffie te drinken over vijf minuten. Of een glimlach op straat van iemand terwijl ik een beetje in mijn eigen wereld leef.

    1. Dank je wel. Ja, pijn lijkt inderdaad vaak niet meer zichtbaar te mogen zijn. Dat maakt het tegelijkertijd soms ook ongemakkelijk en kwetsbaar om er wel over te schrijven. En toch wil ik dat wel blijven doen om het bespreekbaar te houden.

  3. Lichtpuntjes in het leven zijn eigenlijk cruciaal om happy te zijn en lekker in je vel te zitten, Ik heb het geluk dat mijn leven uit vele lichtpuntjes bestaat, ook al zijn ze vaak heel klein

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
voorlees
Mama en zo | De voorlees tag

Onlangs werd ik getagd door Sleutel in de tuin om de voorlees tag in te vullen. Dat doe ik graag,...

Sluiten