Even stilstaan in de tijd

Even stilstaan in de tijd

Even stilstaan. Soms is dat wel even fijn. Zo aan het einde van het jaar is het altijd gebruikelijk dat er teruggekeken wordt op het jaar dat achterligt. Even stilstaan bij wat er allemaal gebeurt is. Jaaroverzichten worden in grote hoeveelheden uitgezonden, kranten blikken terug op het jaar dat achter ligt en ook bedrijven kijken vaak even terug.

Wat bracht 2017 mijn blog?

Tja en laat ik dan ook maar even stilstaan in de tijd. Even een moment om terug te kijken op het jaar dat achter ligt. En nee, ik ga je niet vervelen met cijfers over mijn blog of iets dergelijks. Die tijd heb ik gehad. De cijfers van mijn blog bewaar ik voor mezelf omdat ik dat verder niet heel belangrijk vind voor jou als lezer. Dus dat stuk sla ik over. Maar wat bracht 2017 mij dan als ik toch heel even kort naar mijn blog kijk? Nou heel simpel, mijn oude berichten verdwenen naar mijn voormalige blogadres en ik werd hier op mijn blog een stukje persoonlijker. Zo schreef ik onder andere over dysthymie en natuurlijk ging ik weer artikelen schrijven die geïnspireerd zijn op de weekbrieven van het Apostolisch Genootschap, zoals ook dit artikel dat is. En dat hoop ik komend jaar ook te kunnen blijven doen.

Wat bracht 2017 mij persoonlijk?

2017 was een jaar waarin ik mezelf weer een beetje beter leerde kennen. Ik leerde dingen over mezelf die ik misschien diep van binnen wel wist, maar waar ik geen naam voor had. Leerde op een andere manier om te gaan met emoties, spanningen en gevoelens. En ik leerde andere manieren om te ontspannen. Ik kon zelfs zo nu en dan een beetje tijd voor mezelf creëren. Tijd voor mezelf die ik normaal nooit gaf of nam omdat ik altijd wel iets te doen had volgens mezelf. Maar daardoor schoot ik er zelf ook wel eens aan onderdoor. En heel eerlijk? Ik vind het nog niet altijd makkelijk om de boel even de boel te laten en bijvoorbeeld gewoon met een kopje koffie een magazine te lezen. Maar dat is natuurlijk ook een proces om te waken dat ik wel zo nu en dan die tijd gewoon pak. En ik weet ook zeker dat die tijd er wel steeds meer gaat komen.

Daarnaast heb ik in 2017 het hardlopen weer echt opgepakt. Niet altijd fijn om te combineren met mijn werk. Vorige week bijvoorbeeld liep ik zoveel met de post op straat dat ik gewoon echt geen tijd kon maken om ook nog te gaan hardlopen. Maar juist als ik een tijdje niet gelopen heb, dan is het zo fijn om weer “back on track” te zijn. Doorgaand op dat hardlopen kan ik je nu wel al zeggen dat ik in 2018 heel graag echt een keer aan een loopevenement mee wil doen. Dus ik ga me maar eens langzaam oriënteren op welke loopjes leuk zijn om te doen. En natuurlijk zal er een verslag hier op mijn blog komen als ik aan een evenement mee heb gedaan.

Even stilstaan in de tijd.

Dan is er natuurlijk ook nog alles wat niet zo zeer in mijn persoonlijke leven is gebeurd maar wat er in de wereld gebeurde. Daar ga ik ook niet uitgebreid op terugblikken, daar hebben we de media wel voor. Maar het zijn wel die dingen die natuurlijk deels ook van invloed zijn op hoe je je eigen jaar beleeft. En bij gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld de verdwijning en later de vondst van Anne Faber, dan sta ik toch altijd wel even stil in de tijd. Al is het maar een fractie van een seconde. Een moment wat door lang niet iedereen opgemerkt zal worden. Maar ik weet van mezelf precies wanneer ik even stil sta in de tijd. En ik weet ook dat ik het soms nodig heb om soms even stil te staan. Heel even uit de pas van alledag en me bewust worden zijn van wie ik ben en waar ik sta.

Sta jij weleens stil in de tijd? Wat bracht 2017 jou?

Dit artikel is geïnspireerd op de weekbrief van het Apostolisch Genootschap voor zondag 31 december 2017, geschreven door B. Wiegman

De uitgelichte afbeelding bij dit artikel is afkomstig van Pixabay.

Comments

comments

Eén gedachte over “Even stilstaan in de tijd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
vrede
Dat er steeds vrede is

Vrede. Het is en blijft een verlangen van vele mensen op deze wereld. En toch lukt het niet om wereldvrede...

Sluiten