Grenzen stellen en verleggen hoe is dat voor mij?

Grenzen stellen en verleggen hoe is dat voor mij?

Grenzen stellen en verleggen. Grenzen verleggen vind ik vaak niet zo moeilijk. Of nou ja, ik doe dat soms gewoon een beetje te makkelijk misschien. Maar grenzen stellen… Dat doe ik misschien ook wel, maar door ze makkelijk te verleggen houd ik me zelf niet altijd aan mijn grenzen. Maar zijn die grenzen alleen een harde lijn waar niet overheen gegaan mag worden of zijn ze er ook om van te leren?

Grenzen stellen

Soms is het niet moeilijk om grenzen te stellen. Ik weet bijvoorbeeld heel goed hoever Bjarne van mij mag gaan in dingen en daar heb ik ook wel duidelijke grenzen in. Grenzen waar hij het niet altijd mee eens is, maar als hij een dergelijke grens over dreigt te gaan dan merkt hij dat wel. Bij het echt overgaan van die grenzen is er natuurlijk een consequentie aan verbonden. Die grenzen die stel ik hem niet om te pesten, maar gewoon om hem te leren wat kan en wat niet kan. En ik heb het idee dat, als ik het maar vaak genoeg herhaal, Bjarne het ook wel snapt. Maar het blijft natuurlijk wel leuk om de grenzen op te zoeken voor hem. En te kijken of mammie niet toch een beetje toegeeft.

Mijn eigen grenzen

Grenzen stellen voor Bjarne kan ik dus wel en ze bewaken ook. Maar hoe zit het met mijn eigen grenzen? Tja, dat is nog wel eens een dingetje. Ik weet op zich best waar mijn grens liggen en wanneer daar overheen gegaan wordt. Alleen ik zeg er niet altijd wat van als er over mijn grenzen gegaan wordt. En dat is natuurlijk ook niet altijd goed. Soms is het misschien beter om even niets te zeggen, maar soms zou het ook juist goed zijn meteen aan te geven dat je grens bereikt is. Waarbij het natuurlijk wel echt aan de situatie ligt.

hardlopen

Grenzen verleggen

Daarnaast is het soms ook goed om een grens te verleggen. Vast blijven zitten in bepaalde patronen is ook niet altijd goed. En dat is voor mij toch wel een leerpuntje. Het verleggen van mijn grens zodat ik er zelf beter van word. Niet die ander die misbruik van mij kan maken, nee, IK moet er beter van worden. En dat kan al door kleine veranderingen. Zo vond ik bijvoorbeeld dat ik niet goed genoeg was om te gaan hardlopen. Ik was veel te dik, dat zou er niet uitzien, wat zouden mensen wel niet van mij denken? Dus ik legde de grens voor mezelf bij niet lopen en onzekerheid. Tot ik ging inzien dat het mezelf wel kon helpen om te gaan hardlopen. Ook al gaat het dan misschien niet zo snel, en ja, misschien heb ik overgewicht. Nou en? Ik doe het wel en er zullen velen zijn die op de bank blijven zitten en niet bewegen. En die mensen die soms omdraaien en lachen als ik langs kom lopen? Laat ze maar lachen, ik weet wat het hardlopen met me doet. Super smal zal ik echt nooit worden en dat hoeft ook niet. Maar als ik goed in mijn vel zit, dan verleg ik graag die grens van twijfel naar doen!

Kan jij goed je grenzen bewaken of is dit ook voor jou een valkuil?

Dit artikel is geïnspireerd op de weekbrief van het Apostolisch Genootschap voor zondag 11 februari 2018; geschreven door B. Wiegman.

23 gedachten over “Grenzen stellen en verleggen hoe is dat voor mij?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Lees vorig bericht:
Luizenmoeder
Word ik ook een luizenmoeder?

"Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent." Ik denk dat je, als je dit liedje niet al in je...

Sluiten