Persoonlijk | Hoe gaat het nu met mij?

Persoonlijk | Hoe gaat het nu met mij?

Voor ik tijdelijk stopte met bloggen liet ik je in een aantal artikelen weten wat er speelde rondom mij. Nu ik weer aan het bloggen ben geslagen vind ik het ook tijd om je te vertellen waar ik nu sta hierin. Dus vandaag opnieuw een openhartig kijkje over het nu met me gaat en wat ik zoal geleerd heb bijvoorbeeld.

Eetstoornis

Ik schreef onder andere over mijn eetstoornis. Daarin schreef ik onder andere dat mijn eetpatroon enorm verstoord was. Doordat ik gewoon simpelweg geen vast patroon had waarin ik mijn eetmomenten in kon plannen en dergelijke. Ik kreeg toen van een voedingsdeskundige een voedingsschema dat op maat gemaakt was. En daar houd ik mij aan. Het is nog wel eens puzzelen met de eetmomenten, vooral als mijn post ineens veel vroeger op het depot ligt bijvoorbeeld. Maar over het algemeen kan ik me goed aan het schema houden. Tja en verjaardagen en vakanties blijven een dingetje waarbij je toch anders gaat eten dan normaal, maar dat moet ook kunnen. Maar waar ik voorheen heel veel moeite had om mezelf weer te herpakken en me weer aan een gezonde voedingsstijl te houden, heb ik daar nu niet echt meer moeite mee. Vooral ook omdat we vaak gelijk bij thuiskomst al naar de supermarkt gaan en al spullen voor het ontbijt halen en voor de eerste dag. En daardoor is het dan ook makkelijker om de rest van de dagen het voedingsschema er weer bij te pakken.

Natuurlijk eten we ook wel eens iets anders dan enkel gezond, maar in plaats van bijvoorbeeld een paar keer per week frites of andere ongezonde maaltijden eten we nu maximaal één keer per week frites en in die week eten we dan ook bijvoorbeeld geen Chinees of pizza ofzo. Dus wat dat betreft kan ik wel zeggen dat ik mijn eetstoornis onder controle heb. Helemaal verdwijnen zal hij niet, hij blijft altijd wel ergens sluimeren, maar ik heb hem nu onder controle en weet ook wat te doen als het minder goed gaat.

Spaghetti
Bron: Shutterstock

Dysthymie

Ook schreef ik een artikel over dysthymie. En ja, ook daarin is wel wat veranderd. Ik merk dat de gesprekken die ik heb gehad met mijn psychologe (en nog heb trouwens) me heel erg helpen. Daarnaast ben ik weer gaan schrijven. niet zo zeer in d vorm van gedichten, maar meer een dagboek waarin ik terugblik op de dag die achter ligt. Op wat er goed ging en wat minder goed ging, waar dat mogelijk door kwam en wat ik een volgende keer anders zou kunnen of willen doen. En dat schrijven en terugblikken dat helpt mij wel degelijk. Nou moet ik wel toegeven dat ik nog niet echt een manier heb gevonden om dagelijks te schrijven, hiervoor zou ik misschien een vast tijdstip moeten prikken en dan gewoon even gaan zitten om te schrijven. Echter, als ik merk dat het echt nodig is, dan probeer ik toch echt wel te schrijven. Hetzij in mijn boekje, hetzij op de computer of op mijn telefoon.

Ik kan daardoor we makkelijker het negatieve gevoel en de somberheid van me af zetten of in elk geval niet de hoofdrol in mijn gevoelens laten spelen. En ik voel me ook anders dan dat ik me voorheen voelde. En nee, het is niet iedere dag even makkelijk en gaat met ups en downs maar ik weet nu wel hoe ik er enigszins mee om kan gaan. En dat is fijn om te merken.

Foto: via Shutterstock

Sociale angststoornis

Dit is nog wel hetgeen waar ik persoonlijk het meeste moeite mee heb. Om te “functioneren” in het sociale leven. Omdat ik gewoon nog altijd snel bang ben op te vallen of gewoon simpelweg niet weet wat te zeggen of wat te doen. Daarom zoek ik nog altijd als het mogelijk is naar mensen waar ik me vertrouwd bij voel om daar dan bij te gaan zitten en mee te praten. Wat ik moet zeggen weet ik dan nooit echt, daarom laat ik het liefst de ander het gesprek openen of de vragen stellen. Verder ben ik geen liefhebber van aandacht en dat is denk ik ook wel iets wat gewoon bij mij hoort. Maar ik zou wel graag willen leren om me dan in elk geval niet zo ongemakkelijk te voelen. En dat is iet waar we ook nog aan gaan werken met mijn psychologe. Dus wellicht krijg ik daar nog handvatten voor aangereikt. Ik blijf in elk geval vertrouwen erin houden dat het goed komt.

Hoe gaat het nu met jou?

Comments

comments

2 gedachten over “Persoonlijk | Hoe gaat het nu met mij?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
dysthymie
Manieren om te ontspannen 

Iets wat ik soms heel lastig vind is om te ontspannen. Nou ja, niet zo zeer het ontspannen zelf, maar...

Sluiten