Tag: Kinderen voor kinderen

Ik was op zoek naar een paar leuke tags om zo nu en dan een lijstje op mijn blog te publiceren. Mijn oog viel op de kinderen voor kinderen tag. Het maakte me eigenlijk gelijk wel nieuwsgierig naar hoe deze tag zou zijn. Waarom? Simpelweg omdat ik zelf vroeger altijd naar kinderen voor kinderen keek en er nog vele leuke herinneringen aan heb. Ik heb om de tag nog een klein beetje meer te personaliseren één fragmentje eruit gehaald en vervangen voor een ander liedje van kinderen voor kinderen.

Hahaha, je vader,
ha, je vader, die is gek,
je bent zelf al niet zo lekker,
maar je vader is nog gekker.

Maar m’n vader is m’n vader, hou je bek!
Hou je bek!

Tja, dit is toch wel het liedje waar ik de meeste herinneringen aan heb denk ik. Vooral de laatste zin werd door mij en mijn zusjes vaak hard meegezongen. Of nou ja, geschreeuwd beter gezegd. Tot grote ergernis van mijn ouders waarschijnlijk. Soms lieten ze het ook wel toe hoor, dan mocht het één keer in de auto en dan was het klaar. maar ja, mijn vader is inderdaad mijn vader. Of hij nou stottert of niet, dat maakt mij helemaal niets uit. Ik vond het altijd wel een beetje zielig dat de jongen in het liedje gepest werd om het werk van zijn vader. Maar het mooiste vind ik dan toch wel het laatste stukje: “maar mijn vader is mijn vader” en het maakt dus niet uit wat de ander van je vader vindt, want het is jouw vader.

Ik word altijd wakker met een wijsje in m’n hoofd
‘k loop de hele dag te zingen en te fluiten
Elke morgen wakker met een wijsje in m’n hoofd
als ik binnenkom, dan rinkelen de ruiten
Het is gewoon een wonder,
het is gewoon geluk
Wakker met een wijsje,
en m’n dag kan niet meer stuk,
en m’n dag kan niet meer stuk

Wakker met een wijsje, ik zong dit liedje zo ontzettend vaak. Omdat ik het een leuk liedje vond, maar ook omdat ik toen al heel erg van zingen hield. En nog steeds. Ik zing nog steeds heel veel en graag en heb dus vrijwel altijd wel een wijsje in mijn hoofd.

Teddybeer teddybeer teddybeer
ik til je op en ik zet je neer 
je deelt allang m’n bed niet meer 
maar je bent en blijft mijn teddybeer

Een teddybeer, ieder kind heeft denk ik wel een favoriete knuffelbeer. Ik had geen teddybeer, maar een hondje, Pasja. En die heb ik nog steeds. Helemaal kapot geknuffeld natuurlijk, maar ik kan er gewoon geen afstand van doen. Ik heb zoveel met Pasja geknuffeld als ik verdrietig of boos was. Of wanneer ik gewoon blij was. En natuurlijk als ik moe was. Ook zijn vervanger heb ik nog steeds. Een stuk beter in tact, maar ook hier zijn wel “gebruikerssporen” te zien haha.

Ik wil nog dit,
ik wil nog dat,
ik wil ik wil van alles wat.
Ik wil omhoog,
ik wil omlaag,
al is het telkens weer een vraag
of ik er ooit nog wel toe kom,
want de dagen vliegen om.

Tegenwoordig is het nog wel zo dat ik van alles wil en van alles tegelijk wil, maar willen wordt toch ook steeds meer wel vervangen door moeten. Ik moet nog dit, ik moet nog dat haha. Maar dat is misschien ook wel iets wat bij het leven hoor. Als kind wil je heel veel en denk je dat alles wel mogelijk is, maar zodra je volwassen wordt en je eigen verantwoordelijkheden krijgt, dan wordt het allemaal wat anders.

Gemopper, gemekker, gezanik en gezeur,
dat is bij ons thuis elke morgen strijk en zit.
Ze komen duf, en chagerijnig uit hun bed.
Het hele stel is aangebrand, er wordt gekibbeld om de krant,
zelfs de hond kijkt sloom over het randje van zijn mand.
Iedereen is in mineur, er wordt geslagen met de deur,
ze hebben allemaal een kanjer van een ochtendhumeur.

Volgens mij ben ik meestal wel de persoon die het meest gehumeurd is thuis. Bjarne is het in elk geval zeker weten niet. Die staat gewoon “aan” zodra hij wakker is en is meteen vrolijk en enthousiast. Goed en de hond die is ook vaak wel meteen alert zodra de deur open gaat. Maar echt een ochtendhumeur wil ik het toch niet echt noemen hier in huis gelukkig.

Ruim je kamer op, ruim je kamer op,
zie je zelf niet wat een troep,
je hebt toch ogen in je kop.
Een varkensfokkerij maakt niet zo’n zwijnerij als jij.
Geen kast meer die sluit,
alle rommel valt eruit.
Dit is de laatste keer dat ik het zeg
Als je niet opruimt gooi ik morgen eigenhandig alles weg.

Ja nou ja, bij mij op mijn kamer was het wel eens een behoorlijke bende ja. Maar ik kon alles terug vinden. Tot… mijn moeder een wasmand pakte en daar alles in gooide wat rond slingerde op mijn kamer. Die wasmand stond dan als wij uit school kwamen op het bed en dan konden we dus gaan opruimen. Echter, vaak zette ik die gewoon op de grond zodra ik wilde gaan slapen en was er dus niets veranderd. Dus de volgende stap werd vaak dat alles los op het bed lag. Tja, dan moest ik wel. Al werd dan vaak alles snel in lades gegooid of op planken gelegd haha.

Ik loop met een been op de stoep,
en een been in de goot,
en als ik dat niet doe,
dan ben ik morgen dood.
Ik kom er niet vanaf,
ik baal er wel eens van,
ik weet alleen maar dat ik het niet laten kan.

Echt last van bijgeloof heb ik niet. Eerlijk gezegd sta ik er ook nooit echt bij stil dat het bijvoorbeeld vrijdag de dertiende is ofzo. Zwarte katten en onder ladders doorlopen dat maakt me ook niet uit. Dus nee, echt bijgeloof heb ik niet. Wel heb ik altijd een kettinkje om mijn nek met een hanger van een jongenshoofdje met de naam en geboortedatum van Bjarne erin, een hanger die ik van Daphne heb gekregen en een hanger van een kruisje. Gewoon omdat ik op die manier mijn vrouw, zoon en mijn geloof bij me heb. En dat vind ik fijn. Maar dat heeft niet echt met bijgeloof te maken. Het is niet zo dat ik denk dat alles mis gaat als ik de ketting niet om heb gelukkig.

Tot zover deze tag. Wat vond je ervan? Wat is jouw leukste herinnering aan kinderen voor kinderen?

Voel je vrij om deze tag over te nemen. Het zou dan natuurlijk wel leuk zijn als je de link van de maker ook even benoemt in je artikel.

Lees ook:

Eén gedachte over “Tag: Kinderen voor kinderen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.