Vliegen: doodeng, maar ik heb het gedaan

Ja, je leest het goed. Ik ben doodsbang om te vliegen. En toch zijn we in de meivakantie een week op vakantie geweest naar Turkije. Met het vliegtuig. In dit artikel vertel ik je waarom en wat ik er van vond.

Waarom Turkije?

Mijn ouders waren in november vorig jaar veertig jaar getrouwd. Dat maakt natuurlijk niet iedereen meer mee en is daarom ook heel bijzonder. Mijn moeder had ons eerder vorig jaar al laten weten één grote wens te hebben: ze wilde graag met alle kinderen en kleinkinderen en haar moeder naar Turkije. De moeder van mijn vader kan wegens gezondheidsredenen niet meer mee, anders had zij natuurlijk ook mee gemogen. Mijn opa’s leven helaas beide niet meer. Dit betekende wel dat we met 13 personen naar Turkije zouden gaan. Maar het moest natuurlijk wel allemaal kunnen. Er werd navraag gedaan op werk en school en het zou allemaal in orde komen. En dus gingen wij op 29 april met zijn allen naar ons mooie Drentse vliegveld Eelde om vanuit daar te vertrekken naar Antalya.

Vertraging

We begonnen onze vlucht met een behoorlijk vertraging. Hier hielde we al wel rekening mee omdat we via internet al hadden gezien dat onze vlucht vertraagd binnen zou komen in Rotterdam. Daarna zou hij dan naar Eelde vliegen om vervolgens weer terug te gaan naar Antalya. Uiteindelijk kwamen we om een uur of 3 in de nacht aan op het vliegveld. Nadat we de koffers hadden konden we met de bus naar het hotel. Dit was gelukkig geen hele lange rit, in een minuut of 20 waren we daar. Na het inchecken konden we om half 5 eindelijk ons bed opzoeken.

vliegen

Genoten

Eenmaal in Turkije hebben we echt genoten. Het was een heerlijke week, lekker weer (25 tot 30 graden). Zelfs de ene dag dat we wat regen hadden was het nog ruim 20 graden, dus wat wilden we nog meer? En tja, alles was natuurlijk all-inclusive wat vooral Bjarne heel leuk vond. Hij vertelde aan zijn oma toen we haar even belde dat hij een armbandje had waarmee hij alles gratis kreeg. Dat vond hij zo bijzonder. En toch vraag je je vaak ook af hoe het allemaal kan als je kijkt wat je krijgt en dergelijke.

Naar huis

Tja en toen moesten we natuurlijk ook weer naar huis. Met een tussenstop in Rotterdam. Daar was ik al helemaal niet kapot van, maar ja het moest. Maar wat was ik blij toen we weer voet aan vaste grond zetten op Eelde haha. Nee, voor mij geen vliegen meer nu. Maar het was wel een mooie vakantie en vooral heel fijn om met mijn familie gewoon eens een hele week samen te zijn.

Eén gedachte over “Vliegen: doodeng, maar ik heb het gedaan”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.