Wie ben ik #5: Sociale angststoornis

Wie ben ik #5: Sociale angststoornis

Vandaag weer een artikel over mijzelf. Een artikel die ik al langer had willen schrijven, maar waar het tot nu toe nog niet van gekomen is. Misschien ook wel mede veroorzaakt door het onderwerp van dit artikel overigens. Maar vandaag vertel ik je weer iets over mij persoonlijk. Iets wat echt gediagnosticeerd is, en waar ik hulp bij krijg. En wat me toch ook wel in de weg zit.

Wat is een sociale angststoornis?

Wanneer je last hebt van een sociale angststoornis, dan voel je je onzeker over jezelf. Ook ben je bang dat mensen je niet aardig zullen vinden. Daarnaast ben je vaak bang voor kritiek, pesten en bang om uitgelachen te worden. Tijdens momenten waarin sociaal contact belangrijk is kan je je daardoor erg opgelaten voelen en / of je erg afzijdig houden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan dingen zoals:

  • Vergaderingen
  • Feestjes
  • Boodschappen doen
  • Telefoneren

Een sociale angststoornis kan je leven ernstig belemmeren omdat je ernaar neigt jezelf geheel af te zonderen van welke sociale gebeurtenis dan ook. Hierdoor verminder je voor jezelf wel de spanning, maar de stoornis wordt daardoor alleen maar versterkt.

Foto: via Shutterstock

Hoe ontstaat een sociale angststoornis?

Een sociale angststoornis of sociale fobie kan ontstaan door verschillende oorzaken. Op internet vind je hierover het volgende:

De eerste mogelijke oorzaak voor een sociale fobie is de opvoeding. In de eerste zeven levensjaren zijn de hersenen als een spons. Hierdoor nemen wij veel dingen van onze omgeving en vooral onze ouders en opvoeders over. Een sociale fobie van onze ouders of opvoeders kan hierdoor makkelijk aan de kinderen worden overgedragen. Wanneer een ouder bijvoorbeeld niet naar een verjaardag durft te gaan krijgt het kind het voorbeeld: ‘Verjaardagen zijn eng en je kan je er niet veilig voelen’. Kinderen tot het zevende levensjaar nemen dit als waarheid aan. Zoals je ziet resulteert dit in een geloofsovertuiging. Hoe emotioneler de gebeurtenis, des te sneller een geloofsovertuiging is gecreëerd.

Een tweede mogelijke oorzaak voor een sociale fobie heeft vaak te maken met de persoon zelf. Hij/zij maakt iets mee wat hem of haar emotioneel raakt. Dit veroorzaakt een sociale angst of fobie. Een voorbeeld. Je gaat naar een verjaardag waar je vervolgens een hele lullige opmerking krijgt te horen terwijl iedereen het hoort. Of een ander voorbeeld. Je wordt in een sociale omgeving, zoals op het station, in elkaar geslagen. Dit zijn geen plezierige momenten en kunnen diepe emotionele wonden veroorzaken.

Bron

Zelf kan ik overigens niet precies benoemen waar mijn fobie vandaan komt. Uit mijn opvoeding? Het enige wat ons echt op het hart gedrukt werd was dat wij nooit met vreemde mannen mee mochten gaan, ook niet als ze een snoepje aanboden. Geen rare waarschuwing lijkt me en het lijkt mij ook niet dat daar een fobie door ontstaat. Een ervaring die mij emotioneel raakte? Ja, misschien tijdens de ziekte van mijn vader. Toen zonderde ik me veel af. Maar dat deed ik zelf en niemand anders. Dus dan zou de oorzaak gewoon puur bij mezelf liggen omdat ik geen hulp vroeg, niet praatte over wat ik voelde en dat soort dingen. Terwijl mij echt de gelegenheid wel geboden werd van verschillende kanten.

Foto:  via Shutterstock

Hoe belemmert het mij?

Wat merk ik zelf van mijn sociale fobie? Belemmert het mij überhaupt? Gek genoeg, ja, het belemmert mij wel. Ik zou zo graag vrijer willen zijn in het uitten van mijn mening, mijn gedachten, mijn gevoelens. Maar ik houd alles voor mezelf. Soms schrijf ik van me af in de vorm van gedichten. En natuurlijk heb ik mijn blog waar ik me op kan uitten. Maar ook hier twijfel ik regelmatig of ik het wel goed doe. Terwijl ik uit reacties van jullie als lezers vaak juist hoor dat ik goed kan schrijven en dergelijke. Zelfs met dat soort positieve reacties blijf ik twijfelen of ik het wel goed doe.

Op verjaardagen houd ik mij het liefst afzijdig. Het liefst zou ik helemaal niet gaan, maar dat kan ik natuurlijk lang niet altijd maken. Maar om dan bij mensen te zijn die ik soms nog nooit gezien heb, of waar ik moeite mee heb omdat zij bijvoorbeeld heel ad rem of direct zijn, dat vind ik verschrikkelijk. Ik voel me dan niet op mijn gemak en zou het liefst ergens in een hoekje alleen zitten, of gewoon naar huis gaan. Nieuwe situaties? Ik vermijd ze het liefst, al weet ik dat het af en toe ook gewoon niet kan. En zo zijn er meer situaties.

Zoals ik al aangaf krijg ik hier hulp voor bij een psycholoog. Samen met haar ga ik de fobie te lijf en hoop ik te leren hoe ik kan zijn zoals ik het liefste zou zijn. Een stuk spontaner en minder angstig in nieuwe situaties.

Uitgelicht: benjaminec via shutterstock

Comments

comments

2 gedachten over “Wie ben ik #5: Sociale angststoornis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
Valentijnsdag
Inspiratie voor Valentijnsdag

Nog even en dan is het weer zover. Valentijnsdag. HET moment om aan iemand te laten weten dat je om...

Sluiten